Przyjmijmy założenie że jest jakaś siła sterująca Wrzechświatem (nazwijmy
ją
dla uproszczenia Bogiem). Przyjmijmy że przyłożyła ona rękę do stworzenia
człowieka - czyli jest bardzo potężna i bardzo mądra. A teraz pytanie -
czy
siła ta życzyłaby sobie żeby przez tysiąclecia człowiek oddawał jej hołd
poprzez te wszsystkie ofiary, liturgie, święte obrazki, zawodzące
modlitwy,
paciorki, powierzenia, objawienia, budowle potężnych świątyń za grube
pieniądze gdy nadal dużo ludzi nie ma co do gęby włożyć. Nie wydaje się
wam
to religianci (szczególnie katolicy) małostkowe i niegodne tej potężnej
istoty? Jeżeli nawet istnieje dusza to czyż nie powinna się ona doskonalić
w
inny sposób niż leżenie plackiem przed krzyżem i wierzenie w różne głupoty
opowiadane przez róznych proroków?
Religia towarzyszyła człowiekowi od dawna - widocznie ma tak skonstruowaną
psychikę. Zgodnie z teorią Kopernika że "zły pieniądz wypiera dobry z
gospodarki" złe religie wypierały te dobre. Przecież nasi "pogańscy"
przodkowie nikogo nie palili na stosach. W Ameryce Płd krwawe ofiary
zaczęto
składać dopiero od pewnego momentu zmian klimatycznych - wcześniej były to
pokojowe religie. Przyznam się że ja jako ateista mimo wszystko mam gdzieś
podświadomie nadzieję że moja świadomość nie umrze wraz z moim ciałem. Ale
jednocześnie jestem na 100% przekonany że nie ma na to wpływu żaden
ziemski
Bóg, prorok, cudowne objawienia i inne cuda - niewidy. Rozumując
racjonalnie
to Bogu (gdyby istniał) zależałoby bardziej na wewnętrznym (rozum, nauka,
etyka) i zewnętrznym (podobój kosmosu) doskonaleniu człowieka niż
oddawanie
mu wiernopoddańczej czci. To na tyle, tak sobie popisałem bo jutro chrzest
mego dziecka na który się zgodziłem z powodu niezwykłej "tolerancji"
naszego
społeczeństwa na ludzi nie oddającym czci katolickiemu Bogowi.
Doświadczyłem
tego ostatni raz w pracy gdy wszyscy zapisali się na pielgrzymkę do
Lichenia
oprócz mnie :)
|
